۱۳۸۷ اردیبهشت ۲۳, دوشنبه

شعر

چه انتظار عجيبي ....!
تو بين منتظران هم
عزيز من چه غريبي
عجيب تر كه چه آسان
نبودنت شده عادت
چه كودكانه سپرديم
دل به بازي قسمت
چه بيخيال نشستيم ! چه كوششي ، چه وفايي ...؟!
فقط نشسته و گفتيم :خدا كند كه بياي

هیچ نظری موجود نیست: